توضیحات تکمیلی تر درباره ی سیاره ونوس،زهره و یا ناهید

اتمسفر سیاره زهره چگونه است؟

جو و اتمسفر سیاره ناهید عمدتاً از دی اکسید کربن تشکیل شده و ابرهایی از قطرات اسید سولفوریک دارد. جو چگال این سیاره گرمای خورشید را به دام میاندازد و در نتیجه دمای سطح بالاتر از 470 درجه سانتیگراد (880 درجه فارنهایت) است. جو این سیاره لایههای زیادی با دماهای مختلف دارد. در ارتفاعی که ابرها وجود دارند و در فاصله 48 کیلومتری از سطح سیاره زهره تقریباً دما برابر با دمای سطح زمین است.

همزمان که سیاره ناهید در مدار خورشیدی خود به جلو حرکت میکند و در محور خود به آرامی به عقب میچرخد، سطح بالای ابرها توسط نیرویی از بادهای طوفانی که با سرعت 360 کیلومتر (224 مایل) بر ساعت حرکت میکنند، هر چهار روز زمین را در اطراف سیاره زیپ میکند. انفجار صاعقه جوی این ابرهای سریع را روشن میکند. سرعت ابرها با ارتفاع ابر کاهش مییابد و در سطح سیاره فقط چند کیلومتر در ساعت تخمین زده می شود.

روی سطح این سیاره شبیه به یک روز بسیار مهآلود و ابری روی زمین است. جو این سیاره بسیار سنگین است و ممکن است احساس کنید که 1٫6 کیلومتر (1٫6 مایل) در عمق آب هستید.

مگنتوسفر سیاره زهره چگونه است؟

حتی اگر ونوس از نظر اندازه به زمین شبیه باشد و دارای هسته آهنی به همان اندازه زمین باشد، به دلیل چرخش آهسته ونوس، میدان مغناطیسی این سیاره بسیار ضعیفتر از زمین است.

تعداد قمرهای سیاره زهره چند تا است؟

با مشاهداتی که تاکنون از این سیاره به دست آمده است، هیچ جرمی حول این سیاره نمیچرخد و این موضوع بدان معنا است که ونوس قمر ندارد.

پتانسیل زندگی در سیاره زهره چگونه است؟

هیچ انسانی تا به حال از سیاره ونوس بازدید نکرده است اما فضاپیماهایی که به سطح این سیاره فرستاده شدهاند در روی سطح آن دوام زیادی نداشتهاند. دمای بالای روی سطح ناهید باعث میشود که در مدت زمان کوتاهی قطعههای الکترونیکی که در فضاپیما به کار رفته بیش از حد گرم شده و آتش بگیرد یا ذوب شود. بنابراین بعید به نظر میرسد که فردی بتواند برای مدت طولانی در سطح ونوس زنده بماند.

حدس و گمانهایی در مورد وجود زندگی در گذشتههای دور در سیاره زهره وجود دارد، همچنین فرضیههایی در مورد احتمال حیات در لایههای بالایی ابر مانند اتمسفر ونوس، جایی که درجه حرارت هوا بسیار کم است نیز موجود است.

تحقیق و اکتشاف در سیاره زهره چگونه است؟

ایالات متحده، اتحادیه جماهیر شوروی، آژانس فضایی اروپا و آژانس اکتشاف هوافضا ژاپن فضاپیماهای زیادی را در ونوس مستقر کردهاند که تعداد آنها تاکنون بیش از 20 فروند بوده است. مارینر 2 ناسا در سال 1962 در فاصله 34,760 کیلومتری (21,600 مایلی) سیاره ناهید واقع شد و توانست زهره را به عنوان اولین سیارهای که توسط یک فضاپیما رصد میشود ثبت کند.

فضاپیمای «ونرا ۷» (Venera 7) اتحاد جماهیر شوروی که اولین فضاپیمایی بود که در سیاره دیگری فرود آمده بود، در دسامبر 1970 روی ونوس فرود آمد. ونرا ۹ اولین عکسها از سطح ونوس را به زمین مخابره کرد. اولین مدارگرد ونوس که «ماژلان» (Magellan) ناسا بود نقشههایی از 98%

سطح این سیاره را تولید کرد که مسیرهایی با عرض ۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت) را نشان میداد.

«ونوس اکسپرس» (Venus Express) که متعلق به آژانس فضایی اروپا بود هشت سال را با استفاده از ابزارهای متنوعی در مدار ونوس گذراند و وجود رعد و برق را در این سیاره تأیید کرد. در آگوست 2014، همزمان با آمادهسازی ماهواره برای انجام یک ماموریت، کنترلرها درگیر یک مانور یک ماهه شدند که فضاپیما را در لایههای خارجی جو سیاره فرو برد. ونوس اکسپرس از این سفر خطرناک و جسورانه جان سالم به در برد و سپس به مدار بالاتری جایی که چندین ماه در آنجا بود، منتقل شد. در دسامبر 2014، پیشرانه فضاپیما تمام شد و سرانجام در جو ناهید سوخت.

آتشفشانهای ونوس

تعداد آتشفشانهای موجود در سیاره ونوس بیش از هر سیاره دیگری در منظومه شمسی است. ستاره شناسان بیش از 1600 آتشفشان در سطح این سیاره میشناسند، اما احتمالاً تعداد بسیار بیشتری آتشفشان بر روی سطح این سیاره وجود دارد. تصور دانشمندان این است که بیشتر این آتشفشانها غیرفعال هستند، هرچند تعداد انگشت شماری از آنها هنوز فعالیت دارند.

شبیهسازی آتشفشانی در ونوس

روز و سال در سیاره زهره

یک روز در سیاره ناهید 243 روز زمینی طول میکشد (این مدت زمانی است که برای چرخش زهره حول محور خودش لازم است)، در حالی که یک سال در ناهید (دوره حرکت آن به دور خورشید) کوتاهتر است و فقط 224٫7 روز زمینی است.

شباهت سیاره زهره و زمین

از میان تمام سیارات منظومه شمسی ناهید نزدیکترین شباهت به عنوان یک دوقلو برای زمین را دارد. اندازه این دو سیاره تقریباً برابر است و ترکیب زهره تقریباً مشابه زمین است. همچنین مدار ناهید از هر سیاره منظومه شمسی نزدیکترین مدار به زمین است. هر دو جهان دارای سطوح نسبتاً جوانی هستند و هر دو دارای جو غلیظ همراه با ابر هستند (با این وجود این موضوع و شباهت آخر ارزشی ندارد زیرا که ابرهای زهره بیشتر از اسید سولفوریک سمی ساخته شدهاند).

گرما در زهره

از آنجا که قسمت عمدهای از جو این سیاره از دی اکسید کربن ساخته شده است یک اثر گلخانهای شدید در آن باعث گرم شدن سطح ناهید میشود. دما در این سیاره میتواند به 470 درجه سانتیگراد (870 درجه فارنهایت) برسد.

«سو اسمرکار» (Sue Smrekar) دانشمند آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در پاسادنا، کالیفرنیا در مطلبی در مورد گرما در سیاره زهره گفت که سطح این سیاره به دلیل اثرات گلخانهای آن قدر گرم است که میتواند سرب را ذوب کند.

فشار هوا در سیاره زهره

فشار هوا روی سطح زهره بسیار شدید و حدود 90 برابر بیشتر از فشار در سطح دریا در زمین است. به عبارت دیگر فشار ونوس تقریباً همان فشار آب روی زمین در حدود یک کیلومتر (نیم مایل) زیر اقیانوس است.

برچسبها: سیاره

شناخت آفرینش های نجوم...